8.6.08

Το πιο έξυπνο που σκέφτηκα σήμερα...


Σήμερα έκανα μία διαπίστωση που αρχικά μου φάνηκε brilliant, αλλά όσο περνούσε η ώρα άρχισα να ανησυχώ ότι ή έχω απεριόριστα ελεύθερο χρόνο, ή το Ναυτικό και η βλακεία με την οποία ήρθα αντιμέτωπος μου έκαψαν το μυαλό...

Το λοιπόν: όταν κάποιος αγοράζει ένα αυτοκίνητο και αφού επιλέξει χρώμα, προσθέσει τα διάφορα εξτρά ή έστω βολευτεί με το "ετοιμοπαράδοτο" το οποίο συνήθως είναι χρώματος μπέζ, καλείται να απαντήσει την εξής ερώτηση: "Θα θέλατε μονές ή ζυγές πινακίδες?"...

Ο μέσος Αθηναίος πολίτης που ζεί ή κινείται εντός του "Δακτυλίου" της πόλης, θα επιλέξει σύμφωνα με το αν ήδη υπάρχει άλλο όχημα στην φαμίλια και αν αυτό δεν υφίσταται, ενθουσιασμένος καθώς είναι που θα πιάσει το τιμόνι για πρώτη φορά στα χέρια και ταλανισμένος από το δάνειο που μόλις υπέγραψε, θα απαντήσει "Αδιαφορώ...". Από εκείνη την στιγμή έχει πέσει θύμα εξαπάτησης και σας παραθέτω άμεσα την επιχειρηματολογία μου:

Κάθε ημερολογιακό έτος χωρίζεται σε 12 μήνες, ή 12 ζωδιακούς κύκλους αν προτιμάτε, αλλά θα επιμείνω στους μήνες. Από τους 12 αυτούς μήνες, οι 4 έχουν από 30 ημέρες, οι 7 από 31 και ο κουτσός Φλεβάρης, ο μήνας του Αγίου Βαλεντίνου άλλοτε 28 και άλλοτε 29 σαν φέτος που η χρονιά είναι δίσεκτη και θα γίνουν πολλοί αποτυχημένοι γάμοι, άλλα λόγος δεν μας πέφτει... Οι μήνες που έχουν 30 ημέρες περιλαμβάνουν ισάξια 15 ζυγές και 15 μονές ημέρες. Το ίδιο όμως δεν συμβαίνει και με τους υπόλοιπους 7 οι οποίοι έχουν ακόμα μία ο καθένας. Έτσι , με αυτόν τον τρόπο κάθε χρόνο οι ζυγοί αυτοκινητιστές αναγκάζονται να παίρνουν την συγκοινωνία ή να καβαντζώνουν άλλα αμάξια 7 μέρες λιγότερο από τους μονούς. Σαν να μην έφτανε αυτή η μεγάλη αδικία, κάθε 4 χρόνια, καλή ώρα φέτος ή αν θέλετε, κάθε χρόνο που έχουμε ολυμπιακούς αγώνες βρίσκονται κατά μία ακόμα ημέρα χαμένοι και συγκεκριμένα την 29η Φεβρουαρίου... Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μου, τα ζυγά "θύματα" είναι κατά μέσο όρο 7,25 ημέρες ριγμένοι!!! Τέλος, αν στις εργάσιμες ημέρες μίας εβδομάδας συμπέσουν και η 31η ημέρα ενός μήνα και η πρώτη του επομένου... ο μονός οδηγός κάνει πάρτυ!

Το τελευταίο 24ωρο έχω φάει κόλλημα. Τους ανθρώπους δεν τους κοιτώ πια στα μάτια ούτε στα παπούτσια, αλλά... στις πινακίδες..! Και πιστέψτε με, έχω βρεί πολλά θύματα της παραπάνω πλεκτάνης... Μάλλον δεν είμαι πολύ καλά, πάω να ξαπλώσω...

2.6.08

[Στα Πράσα!] Στα Μπουζούκια


Η ανταπόκριση από τις λαϊκές πίστες συνεχίζεται... Η αστυνομία της μόδας μόλις συνέλαβε την εικονιζόμενη κυρία σε νυχτερινό κέντρο της Santa Barbara (βλ. Αγία Βαρβάρα), την στιγμή που εκτελούσε μεγάλους Έλληνες συνθέτες.
Σε μια πρώτη ανάγνωση της καταγγελίας, ο υπαστυνόμος Γ. Κατινάκης την παρέπεμψε απ' ευθείας στην Φιλοζωική όπου θα είχε να αντιμετωπίσει τους απανταχού φίλους των ερπετών και την οργή τους για τους 45 πύθωνες και τις 23 δεντρογαλιές που δολοφονήθηκαν για να παραχθεί αυτό το sur mesure σικάτο φορεματάκι.
Όταν όμως της ζητήθηκε το δαχτυλικό της αποτύπωμα, ο υπαστυνόμος ήρθε αντιμέτωπος με μία άλλη ζοφερή αποκάλυψη...το μανικιούρ της. Η κατηγορουμένη, όσο βρισκόταν στα καμαρίνια και προσμονούσε καρτερικά την είσοδό της στο πάλκο όπου θα ερμήνευε τις μεγάλες της επιτυχίες, έφαγε όλα τα πλαστικά της νύχια πλην αυτό του μικρού της δακτύλου, το οποίο αφ' ενός της θύμιζε τον πατέρα της που ήταν μπαρμπέρης (και με αυτό το νύχι έστρωνε τον αφρό ξυρίσματος στο μουστάκι των πελατών) και αφ' εταίρου την εξυπηρετούσε όταν, συνεπαρμένη από το πάθος της ερμηνείας της έβγαζε κορώνες/γαβγίσματα, που βούλωναν τα αυτιά της.
Τις επόμενες ημέρες θα αποφασιστεί εάν η δικαιοσύνη θα προχωρήσει σε ακρωτηριασμό του δακτύλου της κατηγορουμένης ή απλά θα την πετάξουν οι φιλόζωοι στο λάκκο με τα φίδια...